Żyj i daj żyć innym
Drodzy królowie świata,
jesteście nikim.
jesteście nikim tak bardzo,
że żadne słowa tego nie opiszą.
Panowie wszechświata,
kim jesteście?
- nadal nikim.
Zwracamy uwagę na słowa i gesty, czyny i ruchy. Zwracamy uwagę, kiedy ktoś powie coś nie tak. Zwracamy uwagę, kiedy ktoś zakłada inny kolor spodni niż jest modny w tym sezonie. Zwracamy uwagę na pisownie. Zwracamy uwagę dla ludzi, których znamy bądź też nie. Zwracamy uwagę na pogodę i na emocje. Zwracamy uwagę na zachowania. Zwracamy uwagę na zapach i dotyk. Zwracamy uwagę kiedy coś nam nie pasuje. Zwracamy uwagę gdy dzieje się coś niedobrego. Zwracamy uwagę na błędy innych. Zwracamy uwagę kiedy ktoś nas olewa. Zwracamy uwagę na wszystko co nas otacza.
A tak naprawdę nie zwracamy uwagi na siebie.
Uważamy się za panów wszechświata, lecz nie jesteśmy nimi i udowodnię to, właśnie teraz.
Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się...
Mówić, że masz rację, kiedy jej nie miałeś? - oczywiście.
Kłamać?
Kraść?
Zdradzać?
Być niehonorowym?
Udawać kogoś kim nie jesteś?
Krzyczeć zamiast tłumaczyć?
Tłumić gniew?
Uderzyć?
Wyzwać?
Przestać się interesować?
Tęsknić?
Płakać?
Robić dobrą minę do złej gry?
Wyśmiewać?
Ujarzmiać?
Zdecydowanie mówić kiedy nie mogłeś?
Milczeć, gdy powinieneś krzyczeć?
ZDARZYŁO SIĘ WSZYSTKO,
PRAWDA?
Panom świata nigdy by się to nie zdarzyło.
Chwiejnym krokiem idziemy przed siebie, ale bez siebie. Brzmi głupio, prawda? A tak naprawdę nie jest takie. Kiedy chcemy zrobić coś co przyjdzie nam do głowy - nie robimy tego z obawy, że ktoś uzna nas za wariatów. Znam zbyt dużo "wariatów" i nie zgadzam się, że tylko oni są coś warci. Jednak kiedy już takowa myśl przyjdzie nam do głowy, nie robimy tego, nie korzystamy z przyjemności, bo..bo zawsze znajdzie się coś co sprawi, że zmienimy pogląd na sytuację. Tylko po to by po kilku dniach usiąść i powiedzieć sobie - chciałabym to zrobić i cała ta procedura powtarza się znów, więc to z nami jest coś nie tak. Co stałoby się ze światem gdyby nagle wszyscy przestaliby zwracać uwagę na innych i zaczęli od siebie? Wszystkie zmiany, zarówno duże jak i małe powinny zaczynać się od nas. Kiedy my czujemy się ze sobą źle, wszyscy wokół też czują się przy nas źle. Nie interesowało mnie kiedy mówiono mi - przestań obgryzać paznokcie, to nie ładne. Nie interesowało mnie to. Przestałam dopiero w momencie gdy sama uznałam, że jest już odpowiednia pora. Nie interesuje mnie czy podobam się ludziom w pokręconych włosach, naprawdę. Prostuję je, bo tak mi się podoba i tylko mi ma podchodzić to do gustu. Chciałaś zmienić kolor włosów? Dlaczego tego nie zrobiłaś? A to dlatego, że ktoś powiedział, że nie będzie Ci pasowało. Ale kurwa, kij z ludźmi. Nie jesteśmy Panami świata, ale jesteśmy Panami SWOJEGO świata. Tworzymy go tak, jak chcemy by był stworzony. Wstawiamy rubryczki i modyfikujemy jak stronę web. Ale powiedźcie mi - jak wiele osób tego nie robi? Dlaczego człowiek, który to robi budzi podziw? Bo ludzie tego nie znają. Zamykają się w głębi świadomości, mentalności państwa i podąża za nimi jak szara gęś pozbawiona możliwości wyboru. Dojrzałości nie tylko nabywamy z wiekiem, lecz uczymy się jej cały czas. Spójrzmy prawdzie w oczy, co tak naprawdę trzyma nas w sidłach stereotypowości? My i nikt więcej. Znajdujemy miejsce wygodne dla nas i głupio sądzimy, że nic nam się nie należy. Ale należy się. Siedzimy w miejscu bezpiecznym zatracając się w myślach, że lepszego nie ma. A właśnie, że jest. Ale nie gońcie go, będzie więcej go dla mnie PACANY.
NARSON
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz